Blog

Przyjaźń w świecie dziecka

Przyjaźnie i wspólne zabawy naszych dzieci to podstawa  

 Mała powtórka:  

Poprzednie dwa blogi dotyczyły zatrzymania naszych myśli na: czasie jaki dzieci spędzają online oraz pierwszego z czynników, który może je oderwać od tego, czyli nasze rodziny – a w szczególności więzi, które w naszych rodzinach istnieją. Wiemy już, że nasze pociechy nie powinny spędzać więcej niż 2h dziennie online. Wiemy też, że aby im w tym pomóc – powinniśmy nieustannie pracować nad pogłębianiem więzi rodzinnych, które są ciągłym procesem, a ich kształt, wygląd i trwałość zależy od nas samych.  

Rodzina i więzi rodzinne są najcenniejszą bronią przed uzależnieniem naszych pociech od telefonu, komputera czy tabletu. Jednak nie jest to jedyne uwarunkowanie, które może być pomocne.  

Może zatem inne więzi?  

pobrane

Nie zawsze mamy chęć spędzać czas tylko i wyłącznie z naszymi rodzinami. Potrzebujemy też innych relacji, równie wartościowych. Żyjemy wśród ludzi.……z którymi potrafimy stwarzać inne piękne i ciekawe więzi. Jedni są dla nas znajomymi, których mijamy gdzieś obok. Inni to koleżanki i koledzy- z pracy, ze szkoły, czy zajęć dodatkowych. Ci nam najbliżsi to nasi przyjaciele.  

Kim jest kolega ?  

Kolega – to bardzo często towarzysz pracy, nauki. To także osoba, z którą czujemy się dobrze, lubimy spędzać czas czy porozmawiać. To mocna więź – chociaż nie tak głęboka, jak w wypadku przyjaźni. Kolegów, koleżanek mamy wielu, nie każdy z nich to nasz przyjaciel.  

A przyjaciel ?  

Przyjaciel –   to osoba, z którą lubimy po porostu być razem, rozmawiać, pomilczeć czy wykonywać jakieś zadania. Czasem to współtowarzysz naszych pasji a czasem nasze zainteresowania są całkowicie odmienne – nie ma to aż tak wielkiego znaczenia. Jest on powiernikiem spraw, które są dla nas szczególnie ważne. Relacja przyjaźni opiera się na wzajemnym zaufaniu, empatii, trosce i zaangażowaniu. Tworzenie mocnych więzi przyjaźni sprawia, że nasze życie jest bardziej zdrowe i szczęśliwe. Przyjaciele nie nudzą się w swojej obecności. Zawsze znajdą ciekawy sposób na spędzenie wspólnie czasu.  

Co mogą nam dać takie relacje?  

Radość – miło jest, gdy jest ktoś, z kim możemy po prostu być i dzielić choć część naszego życia, nasze zainteresowania, nasze pasje, myśli, a także codzienne sprawy.   

Wsparcie – w sposób szczególny szuka się obecności przyjaciela w chwilach słabości, porażek. Przyjaciel spróbuje zrozumieć i podać pomocną dłoń. I choć nie potrafi zaradzić wielu trudnościom, to jednak pocieszy oraz zapewni, że jest z nami.  

Motywacje – gdy stoimy w miejscu lub brakuje nam wiary we własne możliwości, przyjaciel jak nikt inny wie, co zrobić, co powiedzieć, żeby ruszyć z miejsca, w którym się znajdujemy.  

Przyjaźń to także ciągły proces  

Przyjaźń możemy budować na każdym etapie życia, czyli od najmłodszych lat aż do wieku dojrzałego. Musimy o nią dbać i ją pielęgnować, aby nie chorowała oraz co gorsze nie obumarła. Skoro jest procesem, to znaczy, że nie będzie stała w miejscu, ale ciągle się będzie przeistaczała, ewaluowała. To dobry znak. Wszystko co żywe jest piękne.    

Dziecko a przyjaźń …  

Kiedy twoje dziecko nawiązuje pierwsze bliskie relacje z rówieśnikami, możesz sprawić, by odkryło, że przyjaźń jest szczególnie cenną wartością!  

Pierwsze doświadczenia z przyjaciółmi mają duże znaczenie. Jeśli teraz dziecko nauczy się dogadywać z rówieśnikami i rozwiązywać konflikty, to łatwiej zbuduje pozytywne relacje z ludźmi w dorosłym życiu. Przyjaciel w okresie dzieciństwa pomaga także ocenić własne siły i pozwala uwierzyć w siebie. Dzięki przyjaźni dzieci uczą się także, że w życiu nie tylko powinny poświęcać swój czas na obowiązki i naukę, ale także na wspólną zabawę z przyjaciółmi i kolegami.  

Jak możemy pomóc naszym dzieciom znaleźć przyjaciela?  

Często jest tak, że nie od razu dziecko znajduje rówieśnika, z którym chce zacząć budować nić porozumienia. Jednak samo spotykanie nowych ludzi oraz nawiązywanie z nimi kontaktu – już pozytywnie wpływa na umiejętności interpersonalne dziecka. Najlepiej przyswajaną wiedzą przez nasze pociechy jest ta, która jest dozowana podczas zabawy.

Wychodźmy zatem z dziećmi z domu! Może to być:  

  • basen,  
  • plac zabaw,  
  • park,  
  • teatrzyk dla dzieci,  
  • rodzina, znajomi, którzy mają dzieci w podobnym wieku,  
  • miejsca, które rozwijają zainteresowania naszych pociech. Być może tam, poprzez wspólne zainteresowania, chętniej otworzą się na inne dzieci.  

Niech dziecko uczy się otwartości, komunikacji, mowy ciała. Ważne jest też to, aby przy okazji wspólnych zabaw z dziećmi – poznawało zasady życia w społeczeństwie.  

  Kilka podpowiedzi …  

→ Dajmy dziecku prawo wyboru, który z kolegów jest mu najbliższy. Nie ingerujmy w to.  

→ Gdy dziecko uważa kogoś za swojego przyjaciela i chce z nim spędzać wspólnie wolny czas, pomóżmy mu to zorganizować.  

→ Starajmy się poznać ich przyjaciela/przyjaciół.   

→ Rozmawiajmy o zaufaniu, dotrzymywaniu obietnic, bezinteresowności i trosce o siebie nawzajem. W ten sposób pokazujemy podstawowe zasady przyjaźni.  

→ Uczmy, chętnego dzielenia się i ustalania wspólnych zasad w relacjach.  

→ Pozwólmy czasem na konflikt/ kłótnię (oczywiście takie bez rękoczynów 🙂 ). Niech nauczą się samodzielnie rozwiązywać problemy i godzić różne przeciwstawne zdania i postawy. Kłótnia z przyjacielem to też okazja, by zasygnalizować dziecku, że mimo odmienności zdań, trzeba szanować drugą osobę. To jedna z cech dobrej przyjaźni.  

→ Dajmy przykład, jak być dobrym przyjacielem. Niech dzieci widzą, jak wygląda dobra relacja z naszymi przyjaciółmi.  

→ Dajmy nadzieję, gdy aktualna przyjaźń się kończy. Pocieszmy, że nie jest łatwo znaleźć prawdziwego przyjaciela, czasem trzeba na taką osobę poczekać troszkę dłużej.  

 

Różne oblicza dziecięcej przyjaźni  

Prawdziwa przyjaźń może zacząć się rozwinąć w dowolnym wieku. Czasem pierwszy kolega z piaskownicy staje się naszym najlepszych przyjacielem na całe życie a czasem odnajdujemy taką osobę dopiero w dorosłym życiu.  

Nie mniej jednak, wszystkie pierwsze więzi, jakie dziecko buduje – są dla niego bardzo ważne. Stanowią podstawę do nawiązywania przez nie głębszych i trwalszych relacji w późniejszym wieku.  

 Na samym początku- najbliższymi osobami jesteśmy my – rodzice. Tworzymy zatem pierwowzór relacji przyjacielskiej. Dołóżmy wszelkich starań, aby dobrze wywiązać się z tej roli. Przede wszystkim nie uzależniajmy swojej miłości od tego, czy dziecko spełnia nasze oczekiwania. Akceptujmy je takim jakie jest, nie zapominając o szlifowaniu jego charakteru. Nie mylmy także przyjaźni z rodzicielstwem. Gdy trzeba, stawiajmy granice, wyciągajmy konsekwencje, ale także towarzyszmy dziecku w trudnościach, smutkach.  Tylko tak dobra relacja jest w stanie stworzyć naprawdę solidne fundamenty do budowania późniejszej, rówieśniczej przyjaźni.  

Od piątego-szóstego roku życia, mały człowiek jest w stanie budować świadome relacje z rówieśnikami. W tym wieku dość szybko orientują się , że koleżeństwo to coś innego niż przyjaźń. Są więc koledzy i koleżanki z przedszkola czy zerówki oraz ulubiony przyjaciel z ławki czy innych zajęć. Jednak tym, co łączy dzieci jest przede wszystkim dobra zabawa.  

Ośmio -dziesięciolatkowie zaczynają już rozumieć, że przyjaciel to nie tylko ktoś, z kim można się bawić. Odkrywają, że przyjemne jest dzielenie się z kimś swoimi rzeczami, myślami, przeżyciami – i to, kiedy ktoś także dzieli się z nami tym samym.  

Nastoletnią przyjaźń cechuje już dużo większe zaangażowanie emocjonalne. Okres dojrzewania to dla większości nastolatków czas intensywnych zmian i rozwoju, ale także wielu problemów. Młodzi ludzie stają się bardziej świadomi tego, co dzieje się wokół nich i często reagują buntem na wiele sytuacji, z którymi nie potrafią sobie poradzić. Ciężar tych problemów byłoby nie do udźwignięcia, gdyby nie bliskość rówieśników. Elementem samooceny na tym etapie są : postrzeganie ich przez innych ludzi, odnoszone sukcesy, porażki, miejsce jakie zajmują w grupie czy klasie i wiele innych. Żeby móc stawić czoła wszystkim tym czynnikom – potrzebują wsparcia, zrozumienia i współdzielenia doświadczeń z kimś bliskim.   

To już prawie koniec …  

Pierwsze przyjazne relacje z rówieśnikami korzystnie odbijają się na samoocenie dziecka, ponieważ nie tylko jego rodzina, ale także ktoś spoza niej lubi go , docenia i spędza z nim czas. Ważne jest także to, że dziecko uczy się, iż możliwe jest budowanie więzi z kimś, kto jest spoza rodziny. Dzięki temu, że dziecko ma dobrego kolegę, uczy się, jak postępować wobec ważnej dla niego osoby.  

Takie doświadczenie to także nauka wspólnego podejmowania decyzji, dzielenia się, rozwiązywania konfliktów, negocjowania, ustępowania. Nade wszystko to też dobra zabawa! Dziecko stopniowo poznaje pewne zasady społeczne, które umożliwiają wspólne działanie. Są to bardzo ważne umiejętności wpływające na rozwój emocjonalny dziecka, szczególnie jeśli nie ma rodzeństwa, z którymi mogłoby takie umiejętności rozwijać.  

W świecie zdominowanym przez mnóstwo zamienników żywych więzi międzyludzkich może warto przekonać dziecko, aby budować przyjaźń i o nią dbać ?  

  

Alan Alexander Milne, Kubuś Puchatek  

– A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy?  

– Nic wielkiego – zapewnił go Puchatek. – Posiedzę tu sobie i na Ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika.  

 

Jeśli chcielibyście się dowiedzieć czegoś, na temat trzeciego a równocześnie ostatniego czynnika odrywającego naszych milusińskich od czasu spędzanego online – gorąco zapraszamy na kolejną odsłonę naszego bloga w przyszłym tygodniu.  

  

Książeczki dla dzieci o przyjaźni i nie tylko:  

Elżbieta Zubrzycka Mały Wielki Przyjaciel. Jak pokochałem zwierzątko, którego nikt nie lubił  

Elżbieta Zubrzycka Filip Pusia i nowy przyjaciel   

Elżbieta Zubrzycka Chce mieć przyjaciela  

Karlsson Ellen Sznurówka ptak i ja

Gunilla Bergstrom Albert i Mika  

Killy Crowrher Mój Przyjaciel Szymon  

Katalin Szegedi Lenka  

Antoine de Saint-Exupéry Mały Książę  

Stephen Chbosky Charlie  

Nicola Yoon Ponad wszystko  

Danuta Parlak Żyrafa i mrówka. Historia pewnej przyjaźni

Danuta Parlak Gofrowe serce 

Danuta Parlak O misiu, który szukał przyjaciela

Peter Carnavas Pudełko Hanki  

Beatrice Alemagna Pięciu Nieudanych  

Roksana Jędrzejewska-Wróbel Humory Hipolita Kabla

Michael Engler Przyjaciele na zawsze 

Anna Onichimowska Dzień Czekolady  

Pavla Hanackova Niesamowita natura.Zdumiewające przyjaźnie

Edmund de Amicis Serce   

Alan Alexander Milne  Kubuś Puchatek  

Leo Lionni Mały żółty i mały niebieski

Comments are closed, but <a href="http://safekiddo.com/pl/ogolne/przyjazn-w-zyciu-dziecka-2/trackback/" title="Trackback URL for this post">trackbacks</a> and pingbacks are open.